Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Κι αν


Κι αν νοιώθω ακόμα τις γυάλινες στιγμές
Βλέπω τις άδειες μας κλαμένες ψυχές
Κι αν κοιτάω ακόμα το απόμακρο κενό
Ονειρεύομαι μέσα σε αυτόν τον ήρεμο καπνό

Κι αν οι φωνές μας ζουν σε σπασμένες κασέτες
Οι νότες ερωτεύονται τους παιδικούς τους ψεύτες
Κι όταν οι σκέψεις βρίσκονται  μέσα σε ένα τσιγάρο
Οι σκιές μας παραμένουν στον μαυρισμένο ουρανό

Κι όταν ακούς μοναχικές φωνές στον ύπνο
Εξατμίζεται η κόλαση που στο όνειρο σου ρίχνω
Κι όταν τα μαύρα βιβλία απορροφούν ανθρώπους
Τα σκοτεινά φεγγάρια  ζουν σε φωτισμένους τόπους...!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου