Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Μέχρι Χθές


Μες στο κρύο ξυπνούσα κάθε πρωί
κοιτούσα τους ανθρώπους σε μια βαρετή Κυριακή
δεν αισθανόμουν τον εαυτό μου πια
Περπατούσα μέχρι το ξημέρωμα και έφευγα μακρυά

Η ζωή μου ήταν τόσο άδεια
Τρέλα με κυρίευε ζητούσα αλλαγή
Μπροστά μου εμφανίστηκες και μου έκανες μάγια
Ποιο είναι τ'όνομα μου?ποια είσαι εσύ?

Κανένα άστρο του παραδείσου δεν σου μοιάζει
Όταν αγκαλιαζόμαστε τίποτα δεν με νοιάζει
Εμφανίζεται το πρόσωπο σου στη λίμνη
Με αγγίζουν τα μάτια σου,με τριγυρίζουν κύκνοι

Βγές έξω και νιώσε με στη βροχή
Κοίτα το Θεό,προσμένει ένα σου φιλί
Ονειρέψου μαζί μου,εγώ θα σ’αγαπήσω
Στο υπόσχομαι πως στη καρδιά μου θα σ’αναστήσω

Όταν κλαις γίνομαι τα δάκρυα σου
Όταν γελάς διώχνω τους φόβους μακρυά σου
Και θυμάμαι τη λάμψη στα μάτια σου
Και φτάνω στα διαμάντια των συναισθημάτων σου

Το κραγιόν σου μου δείχνει το δρόμο που ακολουθώ
Το ποτάμι γυρίζει πίσω και αργά στη ζωή που ζώ
Στη ζωή μας που ποτέ δεν τελειώνει
Ατέλειωτη ζωή μαζί σου,γυμνοί μέσα στο χιόνι

Η σκιά μου είναι εκεί μαζί σου
Το φως μου φτάνει στη σκοτεινή αυλή σου
Το φεγγάρι κάτω απ’το δέρμα μου με ματώνει
Η βροχή τις φλέβες μου μαστιγώνει

Άκου τον ψίθυρο του ανέμου
Δες την αλήθεια των ονείρων μου
Άσε με να πετάξω στην αγκαλιά σου
Σε περιμένω να φέρεις πίσω τη σκιά μου

Όταν κλαις γίνομαι τα δάκρυα σου
Όταν γελάς διώχνω τους φόβους μακρυά σου
Και θυμάμαι τη λάμψη στα μάτια σου
Και φτάνω στα διαμάντια των συναισθημάτων σου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου